24 kwietnia odeszli wielcy współczesnej Polski

Na zdj. Tadeusz Różewicz, archiwum rodzinne / Władysław Bartoszewski, Zakład Narodowy im. Ossolińskich

Tadeusz Różewicz i Władysław Bartoszewski odeszli tego samego dnia, 24 kwietnia. Różnił ich tylko rok — Różewicz, wybitny polski poeta, który osiadł i zmarł we Wrocławiu, odszedł cztery lata temu, w 2014 roku. Władysław Bartoszewski zmarł dokładnie rok później, w 2015.

Tadeusz Różewicz to jeden z najwybitniejszych poetów powojennej Polski, dramaturg i autor opowiadań. Debiutował jeszcze przed drugą wojną światową. Po wojnie, w 1947 roku, ukazał się pierwszy tom jego wierszy (Niepokój), a pierwszy jego dramat — słynna Kartoteka — powstał w 1960. Był m.in. laureatem Nagrody PEN Clubu, Nagrody Literackiej „Nike” i Nagrody „Kreator kultury”. Doceniany był także przez gremia naukowe i akademickie, wyróżniony kilkoma doktoratami honoris causa, m.in. wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Osiedlił się i resztę życia spędził w stolicy Dolnego Śląska. Wrocław pokochał go i również starał się jak najczęściej doceniać, m.in.  przyznaniem mu honorowego obywatelstwa miasta. W 2016 roku do Ossolineum trafiło archiwum i pamiątki osobiste Tadeusza Różewicza, zakupione od rodziny Poety przez miasto Wrocław. Zbiór będzie podstawą poświęconej poecie wystawy stałej w Muzeum Pana Tadeusza w ramach przestrzeni Gabinetów Świadków Historii.

W Muzeum Pana Tadeusza działa już Gabinet Władysława i Zofii Bartoszewskich. Ten wybitny polityk i dyplomata urodził się w Warszawie w 1922 roku. W czasie drugiej wojny światowej był więźniem Auschwitz, działaczem Rady Pomocy Żydom „Żegota”, skazany przez stalinowskie sądy na osiem  lat pozbawienia wolności (odsiedział ponad sześć). W 1966 roku uhonorowany został Medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Przez kilkanaście lat współpracował z Radiem Wolna Europa, jest autorem tak podstawowych dla polskiej historii książek, jak Ten jest z ojczyzny mojej i 1859 dni Warszawy. W wolnej Polsce pełnił m.in. funkcję ambasadora Rzeczypospolitej w Austrii, dwukrotnie był ministrem spraw zagranicznych i sekretarzem stanu ds. stosunków Polski z Niemcami i państwem Izrael.

Władysław Bartoszewski, portret, 1986

„Człowiek żyje długo, co nie znaczy zawsze mądrze, ale też nie całkiem głupio” (Władysław Bartoszewski)

Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.