Darczyńcy Zakładu

Dary dla Zakładu narodowego uczynione są darami uczynionymi dobru publicznemu…Wspaniali dawcy takowych ofiar stają się sprawcami ogólnego dobra      i zasługują przeto aby sprawiedliwość i wdzięczność narodowa …kwoli pamięci i przykładu tak współczesnych, jako i potomnych wieków, imiona ich    i dary piśmiennem świadectwem podała.

Franciszek Siarczyński:
Pamiętnik darów obywatelskich
dla Księgozbioru Narodowego,
Rkps BOSS 1314/III


Mszał łaciński z XIV w. Podarowany Ossolineum w 1846 r. przez Mikołaja Malinowskiego z Wilna

Mszał łaciński z XIV w. Podarowany Ossolineum w 1846 r. przez Mikołaja Malinowskiego z Wilna

Charakteryzując zasób biblioteczny Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu, nie sposób przejść obojętnie nad faktem, że wielką część zbiorów bibliotecznych i muzealnych gromadzonych od 1828 roku we Lwowie stanowiły dary i zapisy poddanych cesarza Austro-Węgier, cara Rosji i króla Prus – Polaków z ducha lub urodzenia, a po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku – obywateli odrodzonej Rzeczypospolitej.
Pierwszy, założycielski akt darowizny uczynili Fundatorzy Zakładu – Józef Maksymilianem hrabia Ossoliński i Henryk książę Lubomirski, stanowiąc o przekazaniu swoich zbiorów narodowi. Wkrótce za ich przykładem poszło wielu innych. Napływ darów, stanowiących do lat 60. XIX w. główne źródło nabytków bibliotecznych, przemienił Ossolineum, zgodnie z intencją Fundatora, z „prywatnego przedsięwzięcia w powszechne”.
Wszystkim, którzy mieli w tym swój udział należy się przeto hołd potomności, bo dzięki nim to, co stanowi o Polsce i polskości zostało uchronione i zapieczętowane; służyło i służy pogłębianiu wiedzy o przeszłości i bieżącej refleksji nad polską tożsamością narodową w zjednoczonej Europie.
Sięgając myślą do tamtych czasów, wypada nam – współczesnym – skłonić się i oddać honor liczonym w setki dobrodziejom Ossolineum, którzy swoimi donacjami, zapisami i darami tworzyli wielkość Zakładu Narodowego im. Ossolińskich i zachęcać do podobnych czynów wszystkich, którym leży na sercu dobro kultury narodowej, pierwszego fundamentu obywatelskości.

Poniżej przedstawiamy przegląd ważniejszych, rzeczowych donacji prywatnych i instytucjonalnych z lat 1828-2014 w porządku alfabetycznym.


1828-1945

Stanisław Henryk hr. Badeni w 1914 r. ofiarował znaczny zbiór czasopism polskich i obcych oraz 1000 dzieł rzadkich i starych pochodzących z zakupionej od K. Gubrynowicza wypożyczalni książek, po 1918 r. przekazał księgozbiór po ojcu, Stanisławie Badenim (ok. 10 tys. tomów).

Eugeniusz Brodzki h. Łodzia przekazał w darze, także zapisem testamentowym (1842, 1847) własną bibliotekę (rękopisy, druki) oraz fundusz na uzupełnianie zbiorów Ossolineum.

Od początku istnienia Ossolineum otrzymywało liczne dary książkowe.

Od początku istnienia Ossolineum otrzymywało liczne dary książkowe.

Jan Cieński przekazał  w 1934 do Ossolineum Archiwum Cieńskich z Okna oraz fragment biblioteki Udalryka Mikołaja Cieńskiego z Okna (kilkaset książek, 11 inkunabułów oraz 16 map).

Stefania z Darowskich Czaykowska, wnuczka Mieczysława Darowskiego ofiarowała (1911-1920) rękopisy, autografy oraz  księgozbiór rodzinny (1200 tomów) oraz zbiór grafik po Mieczysławie Darowskim.

Walerian Czajkowski podarował w 1889 r. 18 obrazów szkoły polskiej.

Stanisław Dąmbski przekazał w 1923 w depozyt wieczysty 243 obrazy otrzymane po Łukaszu Dąmbskim, tzw. „Galerię Dąmbskich” – depozyt ten w 1929 wyrokiem sadowym został przekształcony we własność Ossolineum.

Marceli Hulewicz podarował w 1877 do zbiorów Muzeum Lubomirskich olejny obraz (na podst. rys. Stefano della Belli) „Wjazd Jerzego Ossolińskiego do Rzymu w 1633 r.”

Stanisław Jabłonowski przekazał do Biblioteki w 1920 ocalałe po zniszczeniach wojennych fragmenty Archiwum Jabłonowskich oraz biblioteki rodowej Jabłonowskich z Bursztyna (ok. 10000 tomów).

Piotr Krausneker, zapisem testamentowym (1842), za pośrednictwem K. Raczyńskiego, podarował  zbiór książek medycznych (357 tytułów w 937 tomach).

Karol Kühnl, major wojsk austriackich (zm. 1871), który w Polsce spędził młodość, a choć później żył na obczyźnie i nawet po polsku zapomniał, jako wyraz „przywiązania do kraju” podarował w 1868 zbiór 9 obrazów oraz 400 rysunków i rycin.

Eleonora ks. Lubomirska przekazała w 1913 bibliotekę po dziadku Adolfie hr. Hussarzewskim.

Stefan Andrzej Lubomirski w 1912 r. przekazał cenny zbiór druków z biblioteki majątku Kruszyna (10000 wol.), realizując w ten sposób postanowienia zjazdu rodzinnego o scaleniu zbiorów Lubomirskich w Zakładzie.

 J. Słowacki: Album rysunkowy z podróży na Wschód. Dar Antoniego Małeckiego

J. Słowacki: Album rysunkowy z podróży na Wschód. Dar Antoniego Małeckiego

Antoni Małecki ofiarował (1866-1910) swoją bibliotekę oraz, w imieniu Toefila i Hersylii Januszewskich, zbiór rękopisów J. Słowackiego.

Eleonora z Cetnerów Mniszchowa podarowała w l. 1867-1868 50 obrazów szkół obcych, ryciny, atlasy oraz druki francuskie XVI-XVIII w.

Magdalena Morska z Zarzecza ofiarowała Zakładowi w testamencie (1849) zbiór książek francuskich liczący 1300 woluminów.

Malwina z Dybowskich Nargielewiczowa darowała w 1903 księgozbiór po mężu, Janie Nargielewiczu, 8 790 wol. książek oraz kilkadziesiąt atlasów.

Jan Tysiewicz (właść. Mieczysław Niewiarowicz) zapisał w spadku (1891) swoje dzieła malarskie, książki i nieruchomości.

Pięcioksiąg Mojżesza z wyjątkami z proroków, XIV w. Dar rodziny Pawlikowskich

Pięcioksiąg Mojżesza z wyjątkami z proroków, XIV w. Dar rodziny Pawlikowskich

Jan Gwalbert Pawlikowski, syn i spadkobierca Mieczysława Pawlikowskiego, wnuk Józefa Gwalberta, w 1921 r. ofiarował zbiory medyckie w wieczysty depozyt Zakładowi Narodowemu jako odrębną całość p.n. Biblioteka Pawlikowskich z Medyki, na którą składało się m. in. ponad 20 tys. druków, ponad 4000 autografów i rękopisów, blisko 700 map, ponad 3,5 tys. numizmatów i bez mała 25 tys. rycin i rysunków najznakomitszych głównie polskich artystów.

Prof. Leon Jan hr. Piniński, historyk sztuki, prawnik, kolekcjoner, namiestnik Galicji zapisał Zakładowi cenną kolekcję rycin i bibliotekę (1938 r.).

Kalikst ks. Poniński z Horyńca oddał (1919) przekazał w czasowy depozyt Bibliotekę Horyniecką założoną i utrzymywaną w pałacu w Horyńcu przez swego ojca, Aleksandra Oskara Ponińskiego, ok. 60 tys. tomów. Ostatecznie w Zakładzie pozostało 441 druków XVI w.

Zygmunt Radzimiński-Luba przekazał w depozyt wieczysty do Ossolineum cenny zbiór archiwaliów rodu (1910-1920).

Adam Junosza Rościszewski w uznaniu zasług dla Zakładu powołany przez kuratora, x. Henryka Lubomirskiego do grona „reprezentantów posteritatis”, w l. 1828-1844 darował m.in. 1196 druków, 15 rękopisów i wiele „rzeczy muzealnych”; był również inicjatorem medalu pamiątkowego dla Ossolińskiego („Za założenie biblioteki narodowej we Lwowie. Ziomkowie 1820”).

Władysław Leon Adam Feliks ks. Sapieha w 1910 r. złożył w depozyt Archiwum krasiczyńskie Sapiehów (40000 akt) oraz ufundował stypendium na jego uporządkowanie.

Święty Jerzy zabijający smoka, rysunek, szkoła niemiecka, autor nieznany, pocz. XVII w. Dar Ignacego Skarbka

Święty Jerzy zabijający smoka, rysunek, szkoła niemiecka, autor nieznany, pocz. XVII w. Dar Ignacego Skarbka

Ignacy hr. Skarbek zapisem testamentowym (1844) darował własną bibliotekę, 1588 tomów i cenną kolekcje rysunków mistrzów europejskich.

Maria Szembekowa, wnuczka Aleksandra Fredry, w l. 1929-1940 obdarowała Zakład literariami i archiwaliami swego dziadka.

Klementyna Witosławska w 1891 r. przekazała zgodnie z wolą Wiktora Sobieszczańskiego 12 obrazów ukazujących wizerunki rodziny Juliusza Słowackiego.

Stanisław Wronowski, zbieracz książek, Radca c.k. Trybunału I Instancji zapisał (1838) Bibliotece testamentem kilkadziesiąt obrazów, 6671 druków i 27 rękopisów.

Józef Zaleski i Stanisław Zarewicz przekazali (1912-1914) ponad 800 exlibrisów.


1946 –

Roman Aftanazy przekazał m.in. archiwalia i korespondencję dotyczącą opracowania Dziejów rezydencji na dawnych kresach wschodnich (2004).

Władysław Bartoszewski, członek Rady Kuratorów ZNiO  przekazywał swoje zbiory biblioteczne, archiwalia i pamiątki (1961-2015).

Dr Jakub Forst Battaglia przekazał księgozbiór Ottona Forst Battaglii, udostępniany obecnie w Bibliotece Stacji Naukowej PAN w Wiedniu (II 2009).

Bożena i Kazimierz Czechowiczowie podarowali prace Eugeniusza Geta-Stankiewicza oraz innych artystów z nim współpracujących przy projektach Miedzioryt Towarzyski oraz Dürery XX Lubomirskich.

Prof. Norman Davies, brytyjski historyk walijskiego pochodzenia, profesor Uniwersytetu Londyńskiego, autor wielu prac z historii Polski przekazał swoje papiery osobiste, korespondencję, materiały dotyczących prac i publikacji (1998).

Półkopek litewski Zygmunta Augusta, 1564 r., mennica w Wilnie, wybity w srebrze. Dar Stanisława Garczyńskiego

Półkopek litewski Zygmunta Augusta, 1564 r., mennica w Wilnie, wybity w srebrze. Dar Stanisława Garczyńskiego

Stanisław Garczyński, lwowianin, ceniony numizmatyk i działacz polonijny zamieszkały w Stanach Zjednoczonych ofiarował Ossolineum w 2004 r. unikatowy zbiór numizmatów polskich, archiwalia i dokumenty dotyczących życia Polonii w USA.

Asta Gąsiorowska-Hemmingsen zapisem testamentowym z 1967 r. przekazała Ossolineum cenne archiwalia po Wacławie Gąsiorowskim, pisarzu, publicyście i działaczu niepodległościowym, zawierające m.in. bogatą dokumentację dotyczącą formowania Armii Błękitnej we Francji i rekrutacji ochotników w Stanach Zjednoczonych oraz 2 obrazy.

Wiesław Geras, prezes Wrocławskiego Towarzystwa Przyjaciół Teatru, pomysłodawca i dyrektor Festiwalu WROSTJA, przekazał do zbiorów Dokumentów Życia Społecznego kompletną dokumentację festiwali Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu i Toruniu oraz dokumenty życia społecznego Wrocławia od lat 60-tych XX w. do dnia dzisiejszego.

Prof. Mieczysław Gębarowicz, dyrektor, a po 1945 r. nieformalny kustosz zbiorów ossolińskich we Lwowie, w l. 1945-1994 dostarczał do wrocławskiego Ossolineum szereg ważnych archiwaliów dotyczących Zakładu oraz różnego rodzaju materiały ikonograficzne.

Fotografia z archiwum Jerzego Grotowskiego. Dar prof. Kazimierza Grotowskiego

Fotografia z archiwum Jerzego Grotowskiego. Dar prof. Kazimierza Grotowskiego

Prof. Kazimierz Grotowski, brat Jerzego Grotowskiego, reżysera teatralnego, badacza sztuki aktorskiej i wykładowcy antropologii teatralnej, reformatora sztuk widowiskowych i wizjonera kultury przekazał do Biblioteki Zakładu Narodowego im. Ossolińskich archiwum Jerzego Grotowskiego prezentowane w 2010 r. na wystawie Niezatarty ślad. Jerzy Grotowski w Ossolineum.

Prof. Zbigniew Hornung przekazał w darze i zapisał w testamencie 11 cennych obrazów olejnych (w tym prace Antoniego Langego, Andrzeja Grabowskiego, Jana Stanisławskiego, Stefana Filipkiewicza, Stanisława Batowskiego, Michała Rouby, Tymona Niesiołowskiego, Kazimierza Sichulskiego) oraz akwarele i rysunki m.in. autorstwa Wyczółkowskiego, Matejki, Sichulskiego, Augustynowicza.

Maria Niewęgłowska-Jonca, Magdalena Jonca przekazały Archiwum Karola Joncy, profesora prawa, badacza filozofii prawa, historii państwa i prawa, historii faszyzmu i wojskowości (2009).

Kazimiera Kijowska oddała do Ossolineum (1995-2003) spuściznę literacką męża Andrzeja Kijowskiego, pisarza i krytyka literackiego oraz przekazała na konto Zakładu fundusz Nagrody im. Andrzeja Kijowskiego.

Barbara Klein-Szymańska podarowała kilka zespołów obiektów z zakresu polskiej grafiki współczesnej i ekslibrisu (2000-2008).

Mapa księstwa brzeskiego z widokami Brzegu, Oławy i bitwy pod Małujowicami, ryt. Johann David Schleuen, Berlin 1741. Dar Tomasza Niewodniczańskiego

Mapa księstwa brzeskiego z widokami Brzegu, Oławy i bitwy pod Małujowicami, ryt. Johann David Schleuen, Berlin 1741. Dar Tomasza Niewodniczańskiego

Joanna Kuklińska przekazała do Ossolineum księgozbiór po mężu, płk. Ryszardzie Kuklińskim (2008).

Maria Kuncewiczowa obdarowała Zakład przekazując w 1986 r. swoją wielką spuściznę literacką oraz archiwum męża, Jerzego Kuncewicza – polityka, historyka i publicysty.

Jadwiga Loret, córka Macieja Loreta, ambasadora RP w Rzymie, historyka i polityka,  zapisała Ossolineum cenne archiwalia i dokumenty swego Ojca (w 1999 r. sprowadzone z Rzymu).

Krystyna Miłobędzka, poetka, autorka sztuk teatralnych, laureatka Nagrody Poetyckiej Silesius 2013 przekazała do Ossolineum archiwum literackie swoje i męża – Andrzeja Falkiewicza (1929-2010), wybitnego filozofa kultury, krytyka literackiego i teatralnego, eseisty.

Dr Tomasz Niewodniczański, zamieszkały w Niemczech kolekcjoner i bibliofil; członek Rady Kuratorów ZNiO darował Zakładowi (11. 2002 r.) 217 map, planów i widoków miast Śląska z XVI-XVII w. Reprezentatywny przegląd tej kolekcji pokazano na wystawach „Imago Silesiae” i „Imago Poloniae” (2002, 2003).

 Rafał Hadziewicz, Portret damy. Dar Jana Nowaka-Jeziorańskiego

Rafał Hadziewicz, Portret damy. Dar Jana Nowaka-Jeziorańskiego

Jan Nowak Jeziorański, „Kurier z Warszawy”, uczestnik Powstania Warszawskiego, wieloletni dyrektor Polskiej Sekcji Radia Wolna Europa i członek Rady Kuratorów ZNiO przekazał w latach 1998-2005 oraz zapisał w testamencie cenną kolekcję archiwaliów, obrazów, rysunków, grafik, miniatur, fotografii, broni, rzemiosła artystycznego

Jerzy Okruciński wykonując wolę testamentową ojca, Aleksandra, przekazał (2001) kolekcję 952 tytułów z fantastyki, aut. polskich i tłumaczeń.

Piotr Piniński podarował Ossolineum iluminowane rękopisy z kolekcji Mieczysława hr. Pinińskiego, pochodzące pierwotnie ze zbiorów prof. Leona hr. Pinińskiego (2012).

Irena Prime podarowała w latach 1998-99 zespół 28 miniatur pędzla jej zmarłego męża Zygmunta Sowy-Sowińskiego

Teresa Jadwiga Sapieha, córka Eustachego Seweryna Sapiehy, podarowała (2005) księgozbiór historyczno-literacki oraz archiwalia rodziny, gromadzone przez Ojca.

Renata Sapieżyna podarowała w 2009 r. kilka obrazów (portrety osób z rodziny Sapiehów), grafiki oraz dwie rzeźby dłuta Lwa Sapiehy

Jadwiga Sosnkowska w 1984 r. przekazała archiwum gen. Kazimierza Sosnkowskiego (84 teczki).

Eugeniusz Get-Stankiewicz, grafik, rysownik, plakacista uhonorowany tytułem Civitate Wratislaviensi Donatus w 2009 r. przekazał do zbiorów Gabinetu Grafiki ryciny z cyklu „Miedzioryt Towarzyski” oraz tekę „Dürery XX Lubomirskich” a także kolekcję kilkuset autorskich plakatów oraz prac znanych grafików polskich do DŻS (2011).

Władysław Świrski w 1968 r. oddał do Ossolineum oryginalną dokumentację Wydziału Wojskowego Sztabu Komendy Obszaru 3 Armii Krajowej we Lwowie i Okręgowej Delegatury Rządu na Kraj.

Inwokacja z "Pana Tadeusza"

Rękopis „Pana Tadeusza”. Dar rodziny Tarnowskich i miasta Wrocław.

Jan Artur Tarnowski i Rada Miasta Wrocławia aktem darowizny dla Ossolineum (5 XI 1999) ustanowili rękopis „Pana Tadeusza” własnością Zakładu (dotychczas jako depozyt rodziny Tarnowskich).

Prof. Andrzej Vincenz ofiarował w 1991 r. archiwum swego ojca, Stanisława Vincenza, pisarza i badacza kultury huculskiej (448 jednostek zawierających dokumentację twórczości pisarza oraz bogatą, wieloaspektową korespondencję).

Andrzej Wajda, jeden z najwybitniejszych i najpopularniejszych polskich reżyserów, współtwórca polskiej szkoły filmowej przekazał do zbiorów Zakładu teksty scenariuszy swoich filmów, ważniejsze nagrody filmowe oraz ponad 100 plakatów (2010-11).

Stanisława Wasylewska przekazała papiery męża, pisarza Stanisława Wasylewskego, autora znanych i poczytnych książek o Lwowie i kulturze obyczajowej XIX w.

Anna Kubicka i Zofia Zakrzewska oddały do Ossolineum Panoramę Plastyczną Dawnego Lwowa, dzieło ich ojca, Janusza Witwickiego, lwowskiego architekta i historyka sztuki. Panorama, obrazującą w skali 1 : 200 Lwów w XVIII-wiecznym kształcie została wywieziona ze Lwowa w 1946 r. przez Irenę Witwicką i do 1988 r. pozostawała w ukryciu.

 Eugeniusz Get Stankiewicz, Głowa starca wg rys. Albrechta Dürera

Eugeniusz Get Stankiewicz, Głowa starca, wg rys. Albrechta Dürera

Prof. Jerzy Węgierski od 1984 do 2006 przekazywał Ossolineum opracowania, dokumenty w oryginałach, kserokopiach i odpisach, relacje świadków, korespondencję. dotyczącą Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1941-1944.

Wanda Wrońska podarowała dwa unikatowe obrazy z kolekcji Mieczysława Gębarowicza: „Męczeństwo Świętego Sebastiana” z XVIII w. oraz „Świętą Rodzinę” z XVI/XVII w.

Barbara Zakrzewska, wdowa po prof. Bogdanie Zakrzewskim, przekazała bogate archiwum profesora, w tym obszerny zbiór korespondencji

Nina Kozłowska z Monachium, wypełniając wolę zmarłego Kazimierza Zamorskiego, pracownika RWE, przekazała do zbiorów Zakładu jego archiwum (2001).

Daromiła Żenczykowska, wdowa po Tadeuszu Żenczykowskim – działaczu politycznym i publicyście, Kawalerze Orderu Orla Białego; w latach 1954–1975 redaktorze, następnie zastępcy dyrektora Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa – przekazała archiwum męża (1997, 2002).


Samorząd, spółki kapitałowe, fundacje

Przed odzyskaniem przez Polskę niepodległości w 1918 r. dary instytucjonalne obejmowały przede wszystkim niewielką liczbę bezpłatnych egzemplarzy książek i czasopism przesyłanych w ramach wymiany druków między bibliotekami i towarzystwami naukowymi oraz przez księgarnie nakładowe, w których Zakład kupował nowe książki do zbiorów. W okresie międzywojennym Ossolineum uzyskało administracyjny przywilej gromadzenia egzemplarza obowiązkowego czasopism. Wzrosła również liczba druków pozyskiwanych w ramach wymiany instytucjonalnej.
Od 1946 r, we Wrocławiu, do czasu transformacji ustrojowej, instytucjonalne dary i wymiana stanowiły około 40% nabytków, natomiast jakiekolwiek pieniężne dotacje lub współfinansowanie potrzeb Zakładu przez podmioty prywatne i przedsiębiorstwa uspołecznione nie były możliwe.
Po transformacji ustrojowej misja Zakładu Narodowego w zakresie ochrony i pomnażania własnych zasobów oraz zabezpieczania przed degradacją polskiego dziedzictwa kulturowego we Lwowie stała się obszarem wymagającym ogromnego wsparcia zewnętrznego, toteż udział samorządowych i prywatnych jednostek gospodarczych, spółek kapitałowych i fundacji w jej sponsorowaniu pozostaje stałym wyzwaniem.
Wśród głównych sponsorów ossolińskich projektów należy wymienić:

Gmina Wrocław, stale wspierająca Zakład zarówno przez dofinansowanie zadań statutowych – m. in. udział w nabyciu autografu Pana Tadeusza (1999), biblioteki po Tymoteuszu Karpowiczu (2009), archiwum i biblioteki po Tadeuszu Różewiczu (2015),  jak i wydatną pomoc w pozyskaniu niezbędnej przestrzeni funkcjonalnej (kamienica Pod Złotym Słońcem, działka przeznaczona pod Muzeum Lubomirskich, nieruchomość przy ul. Kluczborskiej).

Gminy Dolnośląskie i – Fundacja Nauki Polskiej (kupno budynku po dawnym akademiku S.S. Urszulanek).

Departament Emisyjno-Skarbcowy Narodowego Banku Polskiego, który od wielu lat zasila zbiory Gabinetu Numizmatycznego kompletami emisji polskich monet i banknotów.

C.K.Norwid, Jutrznia. Dar telefonii Dialog

C.K.Norwid, Jutrznia. Dar Telefonii Dialog SA

Telefonia Dialog SA w 2007 sfinansowała zakup obrazu Jutrznia Cypriana Kamila Norwida.

Komisja Likwidacyjna Rządu RP na Uchodźstwie przekazała do zbioru czasopism roczniki czasopism emigracyjnych wydawanych w Londynie i Paryżu w l. 1956-1990 (1991).

Dolnośląska Spółka Inwestycyjna, która nabyła do zbiorów Gabinetu Kartografii 5 map z XVI-XVIII w.

Volkswagen Stiftung przeznaczyła ok. 77.000 marek na opracowanie i skatalogowanie nowych tytułów do Biblioteki (1991).

Fundacja Lanckorońskich przekazała Ossolineum 43 miniatury portretowe o wysokiej klasie artystycznej i znacznej wartości historycznej. W latach 1939-1940 kolekcja ta trafiła do lwowskiego Muzeum Lubomirskich (stanowiącego część Zakładu Narodowego) jako depozyt wojenny złożony przez rodzeństwo – Karolinę i Antoniego Lanckorońskich.  W lipcu 2016 roku odbyła się uroczystość podpisania aktu darowania przez Fundację Lanckorońskich wspomnianych miniatur.

Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika. / Opublikowano , autor: Dział Informacji