Assarmot – zabawa historyczna z XIX wieku

Tytułowy Assarmot to nazwa historycznej gry planszowej poświęconej dziejom Polski, powstałej w czasach zaborów, by poprzez zabawę uczyć o historii kraju, którego nie było wówczas na mapach. Gra oparta jest na kanwie podróży od sarmackich przodków do rzeczywistości współczesnej Hoffmanowej, czyli mniej więcej do okresu utworzenia Królestwa Polskiego w 1815 roku. Zarówno komentarz historyczny do wydarzeń i postaci umieszczonych na planszy, jak i zasady gry są autorstwa Klementyny z Tańskich Hoffmanowej. Prezentowany egzemplarz to wydanie drugie gry, które ukazało się po śmierci autorki. Fakt, że Assarmot miał więcej niż jedno wydanie, świadczy o dużej popularności samej gry, jak i jej autorki.

Ossoliński egzemplarz można obejrzeć w Dolnośląskiej Bibliotece Cyfrowej

Assarmot : zabawa historyczna ułożona przez autorkę Pamiątki po dobréj matce [Klementynę z Tańskich Hoffmanową].
Wilno : nakład Maurycego Orgelbranda, 1861
Sygn. 245.654

 

Klementyna z Tańskich Hoffmanowa – pisarka, tłumaczka, redaktorka, wydawca, pedagog i działaczka społeczna – debiutowała w 1819 roku traktatem pedagogicznym “Pamiątka po dobrej matce, czyli ostatnie jej rady dla córki”, wydanym pod pseudonimem Młoda Polka. Utwór pisany był z myślą o dorastających dziewczętach. Autorka postulowała w nim wychowanie kobiet w duchu praktycznym i patriotycznym, wyraźnie stawiając problem wykształcenia kobiet.

Była pierwszą Polką utrzymującą się z pracy twórczej i pedagogicznej, jedną z pierwszych polskich pisarek tworzących dla dzieci i młodzieży oraz pionierką patriotyczno-obywatelskiego wychowania kobiet. Zajmowała się inspekcjami i wizytacjami pensji żeńskich. Postulowała takie kształcenie kobiet, by były przygotowane do pracy zarobkowej, a tym samym mogły się usamodzielniać. Jednak nie bez trudności torowała sobie drogę w życiu społecznym i naukowym. Przykładem trudności, na jakie napotykała, może być chociażby odrzucenie jej kandydatury do członkostwa w Towarzystwie Przyjaciół Nauk. Ostatecznie jednak swoją działalnością przyczyniła się do zmiany poglądów na rolę kobiety w społeczeństwie.

W czasie powstania listopadowego Hoffmanowa przerwała działalność literacką. Powołała do życia Związek Dobroczynności Patriotycznej Warszawianek i została jego przewodniczącą, organizowała Towarzystwo Opieki Rannych i pracowała w lazaretach wojskowych. Po upadku powstania wyemigrowała wraz z mężem do Drezna. Ich dom stał się ośrodkiem spotkań inteligencji polskiej. Gościł tam m.in. Adam Mickiewicz.

W 1832 roku, po wydaleniu z Drezna, małżonkowie przenieśli się do Paryża. Hoffmanowa uczestniczyła w pracach Towarzystwa Dobroczynności Dam Polskich oraz Towarzystwa Literackiego.

Zmarła 21 września 1845 i została pochowana na cmentarzu Pere-Lachaise w Paryżu. W 1848 dzięki zbiórce polskiej emigracji odsłonięto przy grobowcu pisarki pomnik autorstwa Władysława Oleszczyńskiego. Na grobie wyryto cytat z jej pamiętników: Wszystkie dzieci polskie są moimi dziećmi. Serce pisarki zostało złożone w katedrze na Wawelu.

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.