Archiwum autora: Dział Informacji

Czytelnia Gabinetu Kartografii nieczynna

Uprzejmie informujemy, że czytelnia Gabinetu Kartografii w dniach 4 i 5 maja 2017 będzie nieczynna. Za utrudnienia przepraszamy.

Opublikowano Ogłoszenia | Skomentuj

Rok Jubileuszowy – Mieczysław Gałyga

Mieczysław Gałyga podczas uroczystości jubileuszowych w 2007 r.

W dniu 29 kwietnia minie 5 lat od śmierci Mieczysława Gałygi, starszego kustosza dyplomowanego Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.

Urodził się 10 lutego 1930 r. w Grybowie w powiecie nowosądeckim. Jego związki z Ossolineum rozpoczęły się w 1955 r. kiedy tuż po ukończeniu studiów polonistycznych na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim wrócił do Wrocławia, gdzie po wojnie zamieszkała jego matka i postanowił zatrudnić się w Zakładzie Narodowym. Wybór zajęcia okazał się wyborem na całe życie. Przepracował w Zakładzie 40 lat, najpierw jako magazynier, potem pracownik Działu Katalogu Systematycznego a od 1970 r. do odejścia na emeryturę w 1995 jako jego kierownik.
Historia Ossolineum była jego pasją. Spod jego ręki wyszło wiele artykułów dotyczących dziejów Zakładu. Uczestniczył też w przygotowywaniu ossolińskich wystaw, a w 1990 r. był głównym organizatorem dużej, ważnej ekspozycji: „Ossolineum – spuścizna narodowa rozdarta…” – pierwszej, która pokazywała problem powojennego podziału zbiorów między Wrocławiem a Lwowem.
Ci, którzy go znali zapamiętali życzliwego człowieka, z dużą troską i szacunkiem traktującego swoich współpracowników, zawsze gotowego do przyjścia z pomocą każdemu, kto takiego wsparcia potrzebował. Zapamiętali też gawędziarza ze swadą opowiadającego o Zakładzie ale też o swoich pieszych wycieczkach, które bardzo lubił. W czasie wolnym działał w PTTK, wielokrotnie był odznaczany za swoją aktywność. Był zwolennikiem zdrowego trybu życia, dzięki czemu, nawet gdy odwiedzał Zakład już jako emeryt, dalej, swoim zwyczajem, sprężystym krokiem bez trudu pokonywał wysokie schody ossolińskiego gmachu, zawstydzając tym czasami dużo młodszych od siebie kolegów. Zawsze uważnie słuchał ludzi, interesował się nimi i dla każdego miał uśmiech i dobre słowo.
Zmarł 29 kwietnia 2012 r. Spoczywa na Cmentarzu Św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida we Wrocławiu.

Opublikowano Aktualności, Edukacja | Skomentuj

Majowe wykłady w Ossolineum

Plakat

Po raz kolejny zapraszamy na ossolińskie wykłady. Dnia 11 maja gościć będziemy prof. Teresę Kulak, która opowie o swoich spotkaniach z Ossolineum, natomiast 25 maja dr Małgorzata Skotnicka-Palka wygłosi wykład o Pomarańczowej Alternatywie.

Więcej informacji o ossolińskich wykładach znaleźć można TUTAJ.

Opublikowano Aktualności, Edukacja | Skomentuj

Fundacja Lanckorońskich mecenasem Zakładu Narodowego im. Ossolińskich

Plakat

W roku jubileuszu 200-lecia Ossolineum Fundacja Lanckorońskich po raz kolejny występuje w roli mecenasa Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, przyznając fundusze na wydanie materiałów z konferencji „Książka dawna i jej właściciele = Early printed books and their owners”. W 2012 roku Piotr Piniński, prezes Fundacji, podarował Zakładowi cenne rękopisy XV–XIX wieku z kolekcji swego przodka Leona Pinińskiego, a w 2016 roku Fundacja oficjalnie przekazała w darze miniatury portretowe złożone w 1940 r. jako depozyt wojenny w Muzeum Lubomirskich przez rodzeństwo Karolinę i Antoniego Lanckorońskich.

W 2017 r. w Wydawnictwie Ossolineum ukaże się drukiem zbiór studiów „Książka dawna i jej właściciele” pod redakcją Agnieszki Franczyk-Cegły i Doroty Sidorowicz-Mulak. W książce tej znajdą się referaty uczestników konferencji zorganizowanej przez ZNiO we współpracy Consortium of European Research Libraries. Artykuły dotyczyć będą badań proweniencyjnych starych druków i inkunabułów. Publikacja zostanie dofinansowana ze środków Fundacji Lanckorońskich, która zajmuje się inicjowaniem i wspieraniem rozwoju badań i prac naukowych z zakresu humanistyki.

Opublikowano Aktualności | Skomentuj

Ossoliński projekt badania rysunków Hoefnagela otrzymał dofinansowanie z KCBnD

Rysunek Jorisa Hoefnagela

Miło nam poinformować, że projekt Zakładu Narodowego im. Ossolińskich pn. Badania technologiczne pejzażowych rysunków z II połowy XVI wieku Jorisa (Georga) Hoefnagela ze zbiorów Muzeum Książąt Lubomirskich w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Wrocławiu, złożony do II konkursu Krajowego Centrum Badań nad Dziedzictwem na wykonanie badań technologicznych, ekspertyz interdyscyplinarnych oraz strategii ochrony, uzyskał pozytywną rekomendację Rady Naukowej Centrum.

Pozytywnie zostało zweryfikowanych jeszcze 14 wniosków (więcej informacji: http://krajowecentrum.mnk.pl/aktualnosci).
Przedmiotem ossolińskiego projektu jest przebadanie technologiczne 5 z kolekcji 13 rysunków wybitnego flamandzkiego manierysty Jorisa (Georga) Hoefnagela (1542-1600), znajdujących się w ossolińskim Muzeum Książąt Lubomirskich. Zbiór ten, pochodzący z kolekcji hr. Ignacego Skarbka przekazanej Ossolineum w 1852 r., stanowi jedyny jednolity zespół prac w Polsce, przypisywanych temu artyście. Szczegółowym badaniom technologicznym m.in. składu chemicznego użytych pigmentów (rodzajów tuszu), porównaniu tuszy i pigmentów, użytych do wykonania rysunków i osobno w sygnaturach oraz pomiarom światłotrwałości, poddane będą prace pochodzące z lat 1577-1578: Pejzaż z portem nad rzeką, miastem i zamkiem na wzniesieniu – widok Andernach; Pejzaż z regionu Weneto z młynem nawodnym i zabudowaniami gospodarczymi; Pejzaż z regionu Weneto z zamkiem nad rzeką, wieżą i młynem nawodnym (podsiębiernym); Pejzaż z regionu Weneto z rozlewiskiem rzeki i młynem nawodnym oraz Pejzaż z regionu Weneto z winnicą, zabudowaniami gospodarczymi i wysoka wieżą.

Autorstwo Hoefnagela, potwierdzone sygnaturą, pierwszego z wymienionych rysunków nie budzi wątpliwości. Dlatego ten obiekt będzie materiałem porównawczym dla pozostałych prac, których autorstwo mistrza podważano. Potwierdzenie, a w każdym razie niewykluczenie autorstwa pozostałych prac i autentyczności sygnatur (wykluczenie ich XIX-wiecznej proweniencji) pozwoli wzmocnić przesłanki do przypisania ich autorowi, który jest uznawany za najwybitniejszego rysownika topograficznego II połowy XVI w. Przebadanie światłotrwałości dzieł tak znakomitego twórcy da odpowiedź, czy mogą one być eksponowane na wystawach. Natomiast stwierdzenie autentyczności rysunków podniesie wartość zbiorów Muzeum Książąt Lubomirskich, a tym samym umożliwi szersze rozpropagowanie poprzez ekspozycję tych wyjątkowych w skali kraju prac. W przypadku skutecznej realizacji projektu, jako jego podsumowanie, planuje się publikację artykułu omawiającego historię, walory artystyczne, znaczenie rysunków oraz problematykę konserwatorską w kontekście uzyskanych wyników oraz komunikaty dotyczące prac badawczych, a także prezentację rysunków na wystawie.

 

Osobami odpowiedzialnymi za projekt z ramienia Ossolineum są Arkadiusz Dobrzyniecki, kustosz w Dziale Sztuki Muzeum Książąt Lubomirskich oraz Katarzyna Kroczak Główny Konserwator Zbiorów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.

Opublikowano Aktualności | Skomentuj

Spotkanie z Bogdanem Zdrojewskim

W miniony piątek, 21 kwietnia, o swoich relacjach z Ossolineum opowiadał Bogdan Zdrojewski. Zachęcamy do obejrzenia fotorelacji z tej wizyty.

Opublikowano Aktualności, Edukacja | Skomentuj

Dwie smutne rocznice – W.Bartoszewski i T.Różewicz

Dwa lata temu 24 kwietnia 2015 roku zmarł Władysław Bartoszewski. Odszedł tak jak chciał… w biegu. Dwa dni wcześniej uczestniczył w posiedzeniu Rady Kuratorów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Wspinał się po ossolińskich schodach, każąc wszystkim zapomnieć, że skończył niedawno 92 lata.

Więzień Auschwitz, członek Rady Pomocy Żydom „Żegota”, w PRL skazany na 8 lat stalinowskiego więzienia (odsiedział 6,5 roku), historyk, publicysta, działacz „Solidarności”, internowany w stanie wojennym. W wolnej Polsce senator, ambasador Rzeczypospolitej w Austrii, dwukrotnie minister spraw zagranicznych RP, wreszcie sekretarz stanu ds. kontaktów międzynarodowych w Kancelarii Premiera.

Przez wiele lat towarzyszył nam swoją radą, mądrością, poczuciem humoru i trzeźwym osądem rzeczywistości. Ofiarował Ossolineum swoje bogate zbiory historyczne, zawierające bezcenne dokumenty i druki z okresu II wojny światowej, kilkanaście tysięcy książek oraz dokumentację własnej działalności społecznej i politycznej, w tym korespondencję z wielu ważnymi osobistościami polskiej oraz europejskiej polityki i kultury.

W Muzeum Pana Tadeusza ZNiO (Rynek 6) oglądać można wystawę stałą Misja: Polska opartą na archiwum Władysława Bartoszewskiego. Zwiedzający mogą obejrzeć również Gabinet jego imienia, w którym eksponowane są pamiątki osobiste, fotografie i nagrody.


 

Dnia 24 kwietnia trzy lata temu zmarł we Wrocławiu Tadeusz Różewicz, jeden z najwybitniejszych poetów powojennej Polski, dramaturg i autor opowiadań.

Debiutował przed II wojną, pierwszy tom wierszy „Niepokój” ukazał się w roku 1947. Pierwszym dramatem jego autorstwa była w 1960 roku „Kartoteka”; w latach 70. powstały głośne „Białe małżeństwo” oraz „Do piachu”, a w latach 80. „Pułapka”. Był także współautorem scenariuszy 9 filmów (m.in. „Świadectwo urodzenia”), reżyserowanych przez jego brata Stanisława.

Jest jednym z najczęściej tłumaczonych na świecie polskich twórców (dotąd na 49 języków), w Helsinkach stanął pomnik jego poezji, autorstwa Radosława Gryty („Opowiadanie o starych kobietach” na 12 granitowych głazach), a na ścianę kamienicy w Lejdzie (Holandia) trafił wiersz „Pisałem”. Kilkukrotnie kandydat do Literackiej Nagrody Nobla, laureat m.in. Nagrody PEN Clubu, Nagrody Literackiej „Nike” i Nagrody „Kreator kultury”, doktor honoris causa kilku uniwersytetów oraz ASP we Wrocławiu, Honorowy Obywatel Wrocławia.

W 2016 roku trafiło do Ossolineum archiwum i pamiątki osobiste Tadeusza Różewicza, zakupione od rodziny Poety przez miasto Wrocław. Zbiór będzie podstawą poświęconej poecie wystawy stałej w Muzeum Pana Tadeusza (Rynek 6), która zostanie otwarta wiosną przyszłego roku. Obecnie w MPT obejrzeć można wystawę „Stankiewicz – Różewicz – Stankiewicz”, prezentującą efekt współpracy Tadeusza Różewicza z miedziorytnikiem Eugeniuszem Getem-Stankiewiczem w fotografiach Janusza Stankiewicza.

 

 

Opublikowano Aktualności | Skomentuj

Rok Jubileuszowy – otwarcie Muzeum Pana Tadeusza

Siedziba Muzeum Pana Tadeusza

Dnia 23 kwietnia 2016  roku miało miejsce oficjalne otwarcie Muzeum Pana Tadeusza Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Wydarzenie to stanowiło  jedno z wiodących  wydarzeń towarzyszących programowi Europejskiej Stolicy Kultury we Wrocławiu i było związane z inauguracją Światowej Stolicy Książki UNESCO Wrocław 2016.

Misją Muzeum Pana Tadeusza jest pokazanie rangi dzieła Adama Mickiewicza w zmieniającej się rzeczywistości historycznej i kulturalnej Europy na przestrzeni ostatnich dwustu lat, a także ukazanie poematu Pan Tadeusz jako tekstu kształtującego nowoczesne myślenie o tradycji i tożsamości kulturowej.

Opublikowano Aktualności, Edukacja | Skomentuj

Wręczenie Nagrody im. Aleksandra Gieysztora

W dniu 25 marca 2017 w Sali Balowej Pałacu Potockich Uniwersytetu Warszawskiego odbyła się uroczystość wręczenia Nagród Przeglądu Wschodniego za rok 2016. To już XXIV edycja tej prestiżowej nagrody. Decyzją Jury, jedną z nich – im. Aleksandra Gieysztora, otrzymała Anna Buchmann – Dyrektor Muzeum Polskiego w Rapperswilu. W kapitule przyznającej nagrodę zasiada dr Adolf Juzwenko – Dyrektor Ossolineum, laureat Nagrody im. Aleksandra Gieysztora z 2001.

 Laureatami, w pozostałych, poszczególnych kategoriach, zostali również:

  • w Kategorii: „Dzieła Krajowe” – Anna Sylwia Czyż za publikację Fundacje artystyczne rodziny Paców: Stefana, Krzysztofa Zygmunta i Mikołaja Stefana : „lilium bonae spei ab antiquitate consecratum”, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa 2016
  • w Kategorii: „Dzieła Zagraniczne” – Marek Jan Chodakiewicz za publikację Międzymorze,
  • Wydawnictwo 3S Media, Warszawa 2016 oraz Leonid Ostrowski za publikację
  • Поляки в Западной Сибири в конце ХIX – первой четверти ХХ века, Новосибирск 2016
  • w Kategorii: „Dzieje Polaków na Wschodzie” – Franciszek Nowiński za publikację Syberia w życiu Polaków od XVII do początków XX wieku, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2016.

Nagroda Specjalna została przyznana Romanowi Szporlukowi za całokształt badań, pracy i twórczości naukowej.

W kategoriach: Popularyzacja problematyki wschodniej” oraz „Edycja źródeł” nagród nie przyznano.

Nagroda Przeglądu Wschodniego to laur o długoletniej tradycji. Jest doroczną nagrodą za najlepszą książkę naukową o tematyce wschodnioeuropejskiej przyznawaną od 1994 r. Została powołana do życia przez Dyrektora Studium Europy Wschodniej – Jana Malickiego, jednocześnie redaktora naczelnego „Przeglądu Wschodniego”. Jest jedną z nagród tego kwartalnika naukowego, wydawanego przez Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego, ukazującego się od 1991 r., poświęconego dziejom Europy Wschodniej, historii i współczesności Polaków, żyjących na Wschodzie oraz związków Polski i Polaków z Europą Wschodnią i narodami tego regionu.

W 1999 r., dla uczczenia pamięci Profesora Aleksandra Gieysztora, ustanowiono dodatkową nagrodę „Przeglądu Wschodniego” jego imienia, której celem jest honorowanie osób wybitnie zasłużonych dla spraw wschodnich. Nagroda ma postać dyplomu i statuetki autorstwa artysty rzeźbiarza Gustawa Zemły. Po raz pierwszy wręczono ją w 2002 roku. Laureatami są m.in. Marek Karp, Bohdan Cywiński, Władysław Findeisen, Adam Zamoyski, Longin Tomaszewski, Andrzej Przewoźnik, Janusz Smaza oraz Stowarzyszenie Memoriał.

 Od początku istnienia nagrody „Przeglądu Wschodniego” powoływane było jury, które do dziś  pozostaje w niemal niezmienionym składzie. W pierwszych latach jego członkiem-seniorem był prof. Aleksander Gieysztor. Ponadto w skład jury w różnych okresach wchodzili: prof. Andrzej Ajnenkiel z Instytutu Historii PAN, prof. Juliusz Bardach z Uniwersytetu Warszawskiego, Andrzej Chodkiewicz — dyrektor Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”, Jan Malicki — redaktor naczelny „Przeglądu Wschodniego”, prof. Stanisław Mossakowski z Instytutu Sztuki PAN, Jerzy Marek Nowakowski — prezes Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie”, Andrzej Przewoźnik — sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz prof. Elżbieta Smułkowa i prof. Leszek Zasztowt z Uniwersytetu Warszawskiego oraz Ewa Gieysztor.

Więcej informacji:

http://studium.uw.edu.pl/odbyla-sie-uroczystosc-wreczenia-nagrod-przegladu-wschodniego-2016/

http://studium.uw.edu.pl/komunikat-xxiv-ej-edycji-nagrod-przegladu-wschodniego-za-rok-2016/

 

Opublikowano Aktualności | Skomentuj

Rok Jubileuszowy – zamknięcie ossolińskiej czytelni

Tajny druk ossoliński z fikcyjnym miejscem i rokiem wydania.

Dnia 17 IV 1834 r. opieczętowano drukarnię i zamknięto czytelnię Zakładu za wydawanie „tajnych druków ossolińskich”, wśród których znalazły się dzieła Mickiewicza Do matki Polski, Reduta Ordona i Księgi narodu […]  i pielgrzymstwa polskiego. Dyrektor Ossolineum Konstanty Słotwiński skazany został w 1837 na dwanaście lat ciężkiego więzienia i wywieziony do twierdzy Kufstein w Austrii. Ostatecznie spędził tam sześć lat. Specjalnym rozporządzeniem skonfiskowano wszystkie wcześniej wydane druki. Zakład Narodowy im. Ossolińskich do chwili aresztowania dyrektora wydał nakładem własnym i częściowo we własnej drukarni 130 tytułów książek w 142 woluminach oraz 2 tytuły czasopism o łącznej liczbie 1031 arkuszy wydawniczych, a wśród nich 88 tytułów książek i 1 czasopismo o treści patriotycznej.

Opublikowano Aktualności, Edukacja | Skomentuj