STANISŁAW DRABIK na afiszach operowych krakowskiego Starego Teatru (sezon 1941/1942, 1942/1943), z Kolekcji Władysława i Zofii Bartoszewskich

W liczącej prawie 700 pozycji Kolekcji Władysława i Zofii Bartoszewskich przechowywanej w Dziale Dokumentów Życia Społecznego ZNiO znajdujemy zespół afiszy operowych szczególnie związanych z historią Wrocławia poprzez osobę śpiewaka, reżysera, twórcy Opery w powojennym Wrocławiu, Stanisława Drabika. Jemu zawdzięczamy pierwsze, 8 września 1945 r., wystawienie Halki Stanisława Moniuszki.

Od sezonu 1939/40 miał objąć dyrekcję opery lwowskiej. Okupację niemiecką spędził jednak w Krakowie. Uczestniczył w koncertach organizowanych przez działającą w Generalnym Gubernatorstwie organizację charytatywną: Radę Główną Opiekuńczą. Od 1941 kierował jawnym zespołem operowym, przygotowującym przeciętnie jedno przedstawienie na miesiąc. Przedstawienia wystawiano na dużej scenie Teatru Starego. Część czystego dochodu była przeznaczona według treści afisza na Polski Czerwony Krzyż.

Od marca 1945 organizował zespół operowy we Wrocławiu. W premierze Halki w swojej inscenizacji śpiewał partię Jontka.

Przez dwa pierwsze sezony (1945/46 i 1946/47) był dyrektorem Opery Dolnośląskiej. Reżyserował Cyrulika sewilskiego, Madame Butterfly i Straszny dwór.

W 1947-49 prowadził we Wrocławiu amatorską operę robotniczą (wystawiono „Flisa”). W sez. 1949/50 pracował jako aktor we wrocławskim Teatrze Młodego Widza (grał rolę Szeryfa w sztuce Głęboko sięgają korzenie). W sez. 1950/51 przygotowywał wokalnie aktorów występujących w przedstawieniu Jak wam się podoba (reż. T. Polski, insc. E. Wiercińskiego). Od października 1951 do października 1952 pełnił funkcję kierownika artystycznego Opery we Wrocławiu. Reżyserował wówczas m. in. Cyrulika sewilskiego, Flisa i Cyganerię.

Na początku 1953 r. wrócił do Krakowa, gdzie zmarł w 1971 r.

Zaliczano go do najlepszych tenorów okresu międzywojennego. Jego głos „z metalicznym blaskiem” miał rozległą, wyrównaną skalę, był lekki, niedramatyczny. Dysponował doskonałą techniką oddechową. W późniejszym okresie kariery, równie wysoko jak walory głosowe, ceniono jego aktorstwo.

Miał w repertuarze ok. pięćdziesięciu ważnych partii operowych. Inscenizował ponad czterdzieści oper. Występował z wieloma słynnymi gwiazdami operowymi. Propagował muzykę polską zagranicą.

Prezentowane afisze pokazują repertuar Teatru Starego oparty na dziełach opery włoskiej: Gioacchino Rossini: Cyrulik sewilski , Giacomo Puccini: Madame Butterfly, Giuseppe Verdie: Traviata, Ruggero Leoncavallo: Pajace, w których Stanisław Drabik był nie tylko znakomitym śpiewakiem, ale obejmował stanowiska kierownika artystycznego, reżysera, autora inscenizacji, kapelmistrza.

Gwiazdą przedstawień była znakomita śpiewaczka Ada Sari (pod tym pseudonimem występowała Jadwiga Szayer), która występowała na największych scenach operowych świata m.in. La Scala w Mediolanie, Carnegie Hall w Nowym Jorku.

 

 

tekst, wybór i opisy: Iwona Zygmuntowicz | Dział Dokumentów Życia Społecznego ZNiO

wykonanie strony: Andrzej Kraska-Lewalski | Dział Dokumentów Życia Społecznego ZNiO

Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika. / Opublikowano , autor: Andrzej Kraska-Lewalski