Eugeniusz Get Stankiewicz – 9. rocznica śmierci

Z archiwum Geta Stankiewicz

Eugeniusz Get-Stankiewicz (14 maja 1942 – 10 kwietnia 2011) zajmował się grafiką, rysunkiem, miedziorytnictwem, malarstwem oraz projektowaniem plakatów. Różnorodna działalność plastyka sprawiły, że stał się jednym z artystycznych symboli związanych z Wrocławiem

W 2011 roku Get Stankiewicz podarował Zakładowi Narodowemu im. Ossolińskich część swojego artystycznego dorobku. Do Działu Dokumentów Życia Społecznego trafiły przede wszystkim plakaty, które stanowią najbardziej charakterystyczną i rozpoznawalną część jego dorobku artystycznego związaną życiem kulturalnym i artystycznym nie tylko Wrocławia lecz i całego kraju.

Twórczość Geta-Stankiewicza wpisuje się w jedno z najciekawszych i najwartościowszych zjawisk w polskiej sztuce współczesnej po 1945 roku, jakim jest sztuka plakatu autorskiego, a także tradycje wypracowane przez Polską Szkołę Plakatu. Artysta należał do nieformalnej grupy artystycznej określanej jako „wrocławska czwórka” (Jan Jaromir Aleksiun, Jerzy Czerniawski i Jan Sawka, Eugeniusz Get Stankiewicz), która powstała po słynnej wystawie w 1976 roku w Muzeum Plakatu w Wilanowie. Każdy z artystów stworzył swój niepowtarzalny, rozpoznawalny styl. Znakiem rozpoznawczym dzieł Geta, swoistą sygnaturą był groteskowy autoportret. Ta grupa plakatów jest najbardziej kojarzona z twórczością Geta Stankiewicza.

Plakaty Geta w sposób szczególny odzwierciedlają wydarzenia społeczno-kulturalne związane Wrocławiem. Życie wrocławskiej awangardy lat 70. i 80. koncentrujące się głównie w studenckich klubach tworzyło artystyczny klimat Wrocławia. Były one miejscem dla działalności teatrów, grup literackich, plastyków, wydawnictw, festiwali takich jak: Przegląd Piosenki Aktorskiej, Jazz nad Odrą. We Wrocławiu odbywało się także wiele imprez o charakterze międzynarodowym, jak chociażby Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans. To dla nich Get projektował swoje prace. Tworzył też plakaty do spektakli operowych oraz do wystaw znanych instytucji kulturalnych, takich jak Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Ważną postacią w życiu osobistym i zawodowym Eugeniusza Geta Stankiewicza był jego młodszy brat – Janusz Stankiewicz (ur.1944). Był on współorganizatorem i wieloletnim szefem wrocławskiego Teatru Gest. Z wykształcenia jest historykiem, który stał się miłośnikiem fotografii. Wiele prac fotograficznych Janusza Stankiewicza jest dokumentem opowiadającym o życiu i twórczości Geta. Fotografie prezentujące spotkania wrocławskiego plakacisty z poetą Tadeuszem Różewiczem stały się inspiracją dla zorganizowania w 2017 roku w Muzeum Pana Tadeusza wystawy Stankiewicz – Różewicz –Stankiewicz. Janusz Stankiewicz jest też autorem wielu wystaw fotograficznych, jak choćby Epitafium i wiatr…. Jako bliski współpracownik swojego brata uwiecznił na swoich fotografiach postać Geta wraz z jego dziełami. Ciekawym zbiorem są nieprezentowane dotąd prace znajdujące się w Dziale Dokumentów Życia Społecznego przedstawiające Geta na tle własnych plakatów, które później podarował Zakładowi Narodowemu im. Ossolińskich.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.