Napoleon Bonaparte czyli Obrazy bitew i czynów wojennych bohatera

Wśród książek pochodzących z XIX wieku, a znajdujących się w zbiorach Zakładu Narodowego im. Ossolińskich znajduje się ciekawa praca autorstwa Jana Nepomucena Bobrowicza – polskiego księgarza, nakładcy, kompozytora, uczestnika powstania listopadowego. Mowa o publikacji:

Napoleon Bonaparte czyli Obrazy bitew i czynów wojennych bohatera. 90 rycin na stali podług malowideł w Muzeum Wersalskiem i innych pomników z dodatkiem historycznych objaśnień podług pp. Bourienne
Lipsk : nakł. Breitkopfa i Haertela, 1838.
Sygn. 45.826

Egzemplarz ossoliński zdobi 88 rycin (dwóch brakuje), wykonanych techniką stalorytu przez słynnych francuskich malarzy (Vernet Horacy, Cogniet Léon, Ponce-Camus, Grenier, Gros Antoine-Jean i in.). Są to głównie sceny przedstawiające zdarzenia historyczne związane z Napoleonem. Za komentarze do ilustracji posłużyły teksty pochodzące z dzieł najlepszych ówcześnie historyków Napoleona (P.P. Bourienne, Fain, Gourgaud, Hugo, Mignet i inni). Pół roku po wydaniu „Obrazów bitew” zainteresowanie książką było tak duże, że została ona przetłumaczona na większość języków europejskich.

Całość publikacji można obejrzeć w Dolnośląskiej Bibliotece Cyfrowej

Jan Nepomucen Bobrowicz (1805-1881) w chwili wybuchu powstania listopadowego porzucił pracę w Sekretariacie Senatu Krakowa. Jako podporucznik artylerii konnej w rewolucji 1831 roku otrzymał krzyż Virtuti Militari. Po upadku powstania udał się na emigrację. W roku 1833 rozpoczął współpracę z lipskim wydawnictwem Bretkopf und Härtel, gdzie był odpowiedzialny za druk większości prac w języku polskim, a z czasem został redaktorem dużych serii wydawniczych. Rozgłos przyniosło mu przygotowanie 10-tomowej edycji “Herbarza Polskiego” Kaspra Niesieckiego. Po uzyskaniu obywatelstwa niemieckiego został prawnym właścicielem księgarni i wydawnictwa Librairie Étrangère (Księgarnia Zagraniczna), których głównym zadaniem było publikowanie dzieł beletrystycznych i historycznych adresowanych dla szerokiego grona odbiorców. Bobrowiczowi nie udało się jednak utrzymać księgarni i w 1859 roku musiał ogłosić bankructwo. Po upadku wydawnictwa prowadził działalność księgarską w Dreźnie. Zmarł również w Dreźnie i tam został pochowany. Zostawił po sobie dorobek wydawniczy w postaci 400 tomów dzieł polskich, z czego połowę wydał we własnej firmie.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.