Ogłoszenie wyników konkursu na koncepcję architektoniczną Muzeum Książąt Lubomirskich

od lewej: Adam Grehl – Wiceprezydent Wrocławia, Paweł Hreniak – Wojewoda Dolnośląski, Maciej Miłobędzki – Przewodniczący Sądu Konkursowego, Adolf Juzwenko – Dyrektor ZNiO, Agnieszka Morawińska – Dyrektor Muzeum Narodowego w Warszawie i Sędzia Sądu Konkursowego, Janusz Czop – Główny Konserwator Muzeum Narodowego w Krakowie i Sędzia Sądu Konkursowego, fot. Andrzej Solnica

22 maja w Muzeum Architektury we Wrocławiu zostały ogłoszone wyniki konkursu na koncepcję architektoniczną budynku Muzeum Książąt Lubomirskich we Wrocławiu.

W związku z przypadającym w 2017 roku jubileuszem 200-lecia Ossolineum Zakład Narodowy im. Ossolińskich wraz ze Stowarzyszeniem Architektów Polskich o/Wrocław ogłosił jesienią 2017 dwuetapowy konkurs na projekt architektoniczny siedziby Muzeum Książąt Lubomirskich. Budynek stanąć ma przy ul. Szewskiej w bezpośrednim sąsiedztwie gmachu głównego Ossolineum.

Do konkursu zgłosiło się 216 pracowni architektonicznych z całego świata, m.in. Wielkiej Brytanii, Niemiec, Finlandii, Portugalii, Hiszpanii, Holandii, Szwajcarii, Włoch i Tajwanu. Do I etapu dopuszczone zostały 103 prace prezentujące ideę architektoniczną i propozycję zagospodarowania architektoniczno-urbanistycznego terenu. Podczas obrad Sądu Konkursowego w dniach 26–27 marca 2018 do II etapu zakwalifikowanych zostało 6 prac, których autorzy w II etapie zobowiązani byli m.in. do przedstawienia projektu architektonicznego holu głównego wraz z propozycją prezentacji Panoramy Plastycznej Dawnego Lwowa. Zamykające II etap obrady Sądu Konkursowego odbyły się w dniach 21–22 maja 2018.

Sąd Konkursowy składał się z 20 członków, wśród nich 8 sędziów, 2 zastępców sędziów oraz 10 ekspertów i konsultantów Konkursu. Wśród nich są wybitni polscy architekci: Maciej Miłobędzki (Przewodniczący Sądu Konkursowego), Maciej Hawrylak, Dariusz Herman i Andrzej Poniewierka, a ponadto: Rafał Dutkiewicz – Prezydent Wrocławia, Adolf Juzwenko – Dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, Agnieszka Morawińska – Dyrektor Muzeum Narodowego w Warszawie i Janusz Czop – Główny Konserwator Muzeum Narodowego w Krakowie.

Sąd Konkursowy podczas konferencji prasowej przedstawił poniższy werdykt:

 

I NAGRODA– 45 000 zł:
WXCA Sp. z o.o., Warszawa (kod projektu 072)
Skład autorski:
Szczepan Wroński
Anna Dobek
Anna Majewska
Marcin Jurusik
Michał Czerwiński

 

II NAGRODA– 35 000 zł:
Maciej Popławski Pracownia, Wrocław (kod projektu 099)
Skład autorski:
Maciej Popławski
Jakub Podgórski

 

III NAGRODA– 25 000 zł:
Heinle, Wischer und Partner Architekci Sp. z o.o., Wrocław (kod projektu 001)
Skład autorski:
Edzard Schultz
Anna Stryszewska-Słońska
Dominika Niewczas
Tomasz Padło
Katarzyna Woszczyna
Małgorzata Oleśkowska
Michał Wasilewski

 

3 WYRÓŻNIENIA– każde po 15 000 zł:

1) M.O.C. Architekci Sp. z o.o., spółka komandytowa, Katowice (kod projektu 036)
Skład autorski:
Ewa Janik
Błażej Janik
Krzysztof Kaczmarczyk

 

2) BBGK Architekci, Warszawa (kod projektu 086)
Skład autorski:
Jan Belina-Brzozowski
Konrad Grabowiecki
Wojciech Kotecki
Martyna Dryś
Zuzanna Jarzyńska
Pamela Krzyszczak
Beata Momot
Urszula Prokop
Jakub Szymański
Jacek Wochowski
Mariusz Wronowski

 

3) Dorota Tokarska i Jesus Ruiz Alonso, Hiszpania (kod projektu 096)
Skład autorski:
Dorota Tokarska
Jesus Ruiz Alonso

 

 

Powołane w 1823 r. w strukturach Ossolineum Muzeum Lubomirskich od chwili powstania służyło wraz z Biblioteką i Wydawnictwem polskiej kulturze i broniło narodowej tożsamości Polaków. Książę Henryk Lubomirski zobowiązał się wówczas do połączenia swojej kolekcji dzieł sztuki i pamiątek historycznych z Zakładem. Do Muzeum trafiły m.in. obrazy, rysunki dawnych mistrzów, m.in. Dürera i Rembrandta, grafika, numizmaty i militaria.

Do wybuchu drugiej wojny światowej Muzeum Lubomirskich funkcjonowało w strukturach Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie. Po wojnie, gdy Ossolineum z częścią zbiorów zostało przeniesione do Wrocławia, zmianie uległa jego struktura organizacyjna. Wydawnictwo i Biblioteka zaczęły funkcjonować oddzielnie jako jednostki podlegające Polskiej Akademii Nauk, Muzeum Książąt Lubomirskich nie odtworzono. Dzięki wieloletnim staraniom w 1995 roku Sejm RP przyjął Ustawę o Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich, na mocy której Zakład Narodowy otrzymał status fundacji prawa publicznego. W 2007 roku Ustawa została znowelizowana, zobowiązując Ossolineum do „utrzymywania Muzeum Książąt Lubomirskich i pomnażania jego zbiorów”.

 

 

Patronat medialny: Rynek i Sztuka

Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.