Z ossolińskiej kartografii. Wieluń – miasto, w którym zaczęła się druga wojna światowa

Godzina 4:40, przedświt, piątek pierwszego września roku 1939. Mieszkańców Wielunia, leżącego przy ówczesnej zachodniej granicy Polski, budzą eksplozje bomb. Miasteczko, pozbawione strategicznych obiektów, wybrane zostało przez niemieckich lotników jako cel „doświadczalnego nalotu”, który miał w praktyce zweryfikować założenia taktyczne Luftwaffe co do skuteczności ataków powietrznych. Wieluń zaatakowany został zanim padły pierwsze salwy na Westerplatte, uważany jest zatem za miejsce, gdzie rozpoczęła się druga wojna światowa. W wyniku kilkakrotnie powtarzanych ataków powietrznych zniszczeniu uległo ¾ zabudowy miasta, w tym oznakowany symbolami Międzynarodowego Czerwonego Krzyża szpital oraz obiekty kultu religijnego. Śmierć lub ciężkie rany poniosło kilkaset bezbronnych osób cywilnych, a ogromna większość mieszkańców w panice opuściła płonące miasteczko. Uciekających ludzi ostrzeliwały niemieckie samoloty myśliwskie. Tragiczny los Wielunia okazał się zapowiedzią niemieckich zbrodni wojennych i brutalnej okupacji, które przyniosły śmierć ponad 6 milionów obywateli Polski. Sprawcy barbarzyńskiego bombardowania Wielunia nie zostali osądzeni ani ukarani za swój czyn.

W zbiorach Działu Kartografii ZNiO znajdują się polskie mapy taktyczne, obejmujące okolice Wielunia. Dostrzec na nich można pochodzący z XIII wieku, regularny układ ulic i budynków, ułatwiający lotnikom orientację podczas nalotów. Prawdopodobnie właśnie z tego powodu miasto wybrane zostało jako przedmiot zbrodniczego „eksperymentu” niemieckich sił powietrznych.

Przygotował Piotr Galik, Dział Kartograficzny

 

 

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.